ทำอะไร…..หลังเกษียณ

1

เผลอแป๊บเดียวตัวเราเองใกล้ที่จะเกษียณซะแล้ว…ไม่เคยนึกถึงเรื่องนี้มาก่อนเลยบังเอิญมีน้องสาวที่น่ารักถามว่าพี่เกษียณแล้วจะไปทำอะไร…ตกใจเหมือนกันทำให้ต้องกลับมานอนคิดว่าจะทำอะไรหลังเกษียณ…เพราะเคยถามเพื่อนที่กำลังจะเกษียณในเดือนกันยายนที่จะถึงนี้ว่ามีแผนงานอะไร แต่ก็ได้รับคำตอบว่าไม่มีแผนอะไรอยู่ดูแลลูกหลาน และไปสร้างบ้านเพื่อพักผ่อนที่ต่างจังหวัด….มาพูดถึงตัวผมเองก่อนเกษียณ…..บังเอิญไม่ได้เป็นผู้บริหารเวลาเกษียณคงสบายๆไร้แรงกดดัน…แต่ถ้าเป็นผู้บริหาร….หลังเกษียณแม้จะมีเวลาเยอะ แต่ต้องใช้ไปกับการลอกหัวโขนออกทีละชั้น ชั้นแล้วชั้นเล่า จนแทบไม่มีเวลาไปทำอย่างอื่น…..เห็นบางคนที่ไม่เต็มใจให้ลอก เมื่อถึงเวลามันก็ต้องหลุดร่วงไปเองอย่างเจ็บปวด…….บางคนเกษียณมาหลายปีแล้วอยู่บ้านใกล้ๆกับผมยังลอกไม่หมดเลย…เห็นแล้วน่าสงสารมากๆ เพราะลูกหลานไม่อยากคุยด้วยนั่งวางกร้ามใหญ่อยู่คนเดียว….ไม่มีคนคุยด้วยแม้แต่เพื่อนๆก็ไม่เคยเห็นมาเยี่ยมเยียนกันเลย

ก่อนเกษียณ…..สิ่งที่สำคัญคือต้องดูแลสุขภาพ เพราะไม่สามารถหาซื้อได้ด้วยเงิน….การออกกำลังกายเป็นประจำ พบแพทย์เพื่อตรวจสุขภาพประจำปีหรือมากกว่านั้นก็ดี เป็นส่วนสำคัญในการรักษาสุขภาพให้แข็งแรง…..เพื่อรองรับการเกษียณที่จะมาถึง สุขภาพต้องมาก่อน เป็นสิ่งที่ควรทำอันดับแรกก่อนเกษียณ

ก่อนเกษียณ…..ตัวผมเองมีความรุ้สึกว่าจะได้เป็นอิสระแล้ว….เหมือนถูกปลดปล่อยให้พ้นจากพันธนาการที่ผูกมัดรัดตัวเองมาตั้งแต่เริ่มทำงาน…..อะไรจะสุขเท่านี้ ! ที่เป็นเช่นนี้ก็อาจจะเป็นเพราะงานที่เราทำไม่ตรงกับที่ใจรัก..เหตุเพราะเสียดายอายุราชการ ….ทำให้เสียโอกาสหลายๆอย่าง คิดได้ก็สายเกินแกงแล้ว

หลังเกษียณ…งานสังคมน่าจะน้อยลง โดยเฉพาะที่เกี่ยวกับเพื่อนร่วมงาน …ไม่ต้องจ่ายภาษีสังคมมากมายอะไร มีเวลาทำงานที่ตัวเองรัก….เป็นต้นว่าทำธุรกิจเล็กๆน้อยๆ… เป็นทนายความและที่ปรึกษาเพื่อช่วยเหลือสังคมของคนที่ถูกเอารัดเอาเปรียบทางกฏหมาย ทำตามวิชาชีพที่ได้เรียนมาซะที…ไม่ต้องติดกับเวลา อิสระไร้ขีดจำกัด และใช้เวลาไปกับการเดินทางท่องเที่ยวบ้าง…เพื่อเปิดหู เปิดตา เปิดใจ และเปิดทัศนคติใหม่ๆ เมื่อได้สัมผัสกับสิ่งแวดล้อมที่ไม่คุ้นเคย จะสร้างความกระตือรือร้นให้จิตใจ ไม่เหี่ยวเฉากับบรรยากาศเดิมๆ ….การท่องเที่ยวหลังเกษียณน่าจะให้ความรู้สึกที่ต่างจากการลาพักร้อนไปเที่ยว แม้เป็นสถานที่เดียวกัน…..จะละเอียดกว่า ผ่อนคลายกว่า มีคุณค่ามากกว่า ไม่รีบร้อนและกังวล เพราะกลับมาแล้วไม่ต้องรีบงกๆ ไปทำงาน

นี่เป็นความรู้สึกของผมซึ่งเป็นวัยที่ใกล้จะเกษียณราชการ….ว่าเราคงได้หลุดพ้นจากวงจรคนราชการ วงจรการบริหารแบบระบบราชการ เหมือนได้ปลดปล่อยจริงๆ….ฉะนั้นคนที่ใกล้เกษียณก็อย่าท้อแท้และห่อเหี่ยว อย่าปล่อยให้ชีวิตตัวเองให้อยู่ไปวันๆ ยังมีอะไรให้น่าค้นหาอีกเยอะในโลกใบนี้…..สู้ๆครับ