PIC03

รถไฟสายบางบัวทอง แล่นผ่านสวนจังหวัดนนทบุรี

หลังจากที่เจ้าพระยาวรพงศ์พิพัฒน์มีดำริที่จะสร้างทางรถไฟสายบางบัวทอง ทางได้เริ่มส่งคนออกไปซื้อที่ดินทีละแห่งสองแห่ง โดยใช้เงินทุนส่วนตัวที่สะสมจากรายได้เงินเดือนที่ได้รับและจากการทำธุรกิจต่าง ๆ เช่น การทำโรงสี โรงเลื่อยจักร และท่าเรือจ้างที่ท่าเรือถนนพระอาทิตย์ กิจการมวนบุหรี่ขาย

หากแต่เริ่มลงมือแล้ว กลับพบความยุ่งยาก เนื่องจากในสมัยนั้นยังไม่มีพระราชกฤษฎีกาคุ้มครองการก่อสร้างทางรถไฟ การที่จะได้มาซึ่งที่แต่ละแปลงแต่ละผืนเป็นไปด้วยความยากลำบาก เจ้าพระยาวรพงศ์พิพัฒน์ต้องใช้วิธีเอาใจกำนัน ผู้ใหญ่บ้าน คนใหญ่คนโต ให้ช่วยวิ่งเต้น ชี้แจงเพื่อให้เจ้าของที่แต่ละแห่งยอมขายที่ให้ในราคาที่พอสมควร บางรายไม่ยอมแบ่งขายให้ซื้อยกแปลง บางรายก็ไม่ยอมขาย จึงทำให้เส้นทางที่ได้คดเคี้ยวจากแนวที่วางเอาไว้ และท่านก็ยังมีน้ำใจช่วยเหลือลูกหลานชาวบ้านเจ้าของที่ดินที่ขายที่ให้เพื่อทำรางรถไฟ โดยนำไปเลี้ยงดูที่บ้านของท่านที่ถนนพระอาทิตย์อีกด้วย ดังที่ ม.ล.ยิ่งศักดิ์  อิศรเสนา ได้เขียนเล่าไว้ในหนังสือประวัติเจ้าคุณพ่อ ว่า




PIC03